Dynamiczne symetrie

Lewa ręka jest w przybliżeniu zwierciadlanym obrazem prawej ręki. Dynamiczne symetrie są odmienne wiążą ze sobą nie same obiekty, ale równania rządzące ich dynamiką. Pechowo dla eksperymentatorów tylko ograniczona klasa jąder może przejawiać takie symetrie.Model oddziałujących bozonów w sposób naturalny najlepiej sprawdza się w przypadku jąder parzystoparzystych. Jądra nieparzystoparzyste mają zawsze jeden pozostający, nieskorelowany w parę nukleon, przypominający samotną osobę błąkającą się po sali wypełnionej tancerzami. Tego rodzaju jądro w tym modelu opisane jest przez n bozonów i jeden fermion niesparowany nukleon. W pewnych przypadkach dynamiczne symetrie nadają się do analizy jąder nieparzystoparzystych, ale taka procedura jest dużo bardziej skomplikowana niż w przypadku parzystoparzystych. W 1980 roku Iachello, zatrudniony wówczas w Yale University, zasugerował śmiałe rozszerzenie modelu oddziałujących bozonów, aby w bardziej elegancki sposób opisać jądera nieparzystoparzyste.